تبليغاتX
شادمانی بی سبب
می شکنم بی صبر و صبورا

 

یک اشتباه ساده

 بی دلیل نبود 

  آمدن

درست یادم هست

سلام و چکاوک و اعتماد

وجا گرفتن روی سفره ای که ساده پهن شد

گاه   اوقاتی

 فکر میکنم

تقصیر نه از من

از تو نبود

در این روزها شنیدن این صدا

 خش      خش

برگ هایم می ریزد

برایم تکراریست 

                               باران

از گوشه ی مژگانم

 بر جاده ای که دیگر سنگلاخ شده

 می دانی

بی تو 

 آسمان خانه ام

 بی کولر گرم می ماند

سرما

 باد می خواهد و پرده و پنجره

و تنی که بلرزد

غمگینم

 به درازای راهی که حماقت بود

 

شب

شهاب باران است

باور می کنی

 بی ستاره مانده ام

 دستانم خالی تر از آسمان پهن

پاکت پاکت نامه می آید  و  می رود

                                                             بی رونق

 سنگ سنگینی می خواهد

 و بی شک

عظمت سنگ ها در قدرت پاهایم خفته اند

می شکنم بی صبر و صبورا

+نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386ساعت9:52توسط مریم قاسمی |
حرفهايم تكه تكه بند مي ايد
اينجا خر پر نمى زند چه رسد به اصالت من كه در باد  گم شد 

و نوشتن كه از ان  چيزى جز  چيدن حروف و مز ه احساس هيچ به ياد ندارم

بازهم سلام

حرفهايم يادم رفت

 زبانم بند امد

 از سرمايي كه مرا شكست

مرا با خود ببر تا همين جا كه هستي

 چترم  باز است

امان...

از باران     مي بارد       بي محابا

بر كوير مضروب اين اشفته بازار...

گير كرده ميان نگاه من ...  و

انديشه ي تو

تمام انچه در نو ك زبانم اويزان شده

باور نميكني من سير سيرم

ازحسي كه در لبانت جاريست

وشايد خاطره شبوها دور ساخت مرا

ازجاني كه در انوار كاپتان بلك دود مي شد

در هفتاد متري كه عطر بهار نارنج را از ياد مي برم

+نوشته شده در سه شنبه شانزدهم مرداد 1386ساعت2:5توسط مریم قاسمی |