یک پله بالاتر
یک نفس عمیق تر
یک نفر شبیه تر
فکر میکنم . . .
لابد تو بودی؟!
یا صدایت با گوشهایم . . .
کاری داشتی؟
یا نگرانی؟
که اگر بیافتم . . .؟ یا نفسم تنگ شود . . . ؟
یا گم شوم ؟
چه کنم آیینه را . . .؟!
من سوار همین قطارم که تو می رانی
تند . . .
۲.
نفسم بند امد
خط کوتاه بود
حرف کشدار پاره شد
شعر صورتش سیاه سفید خاکستری
بی حضور تو
گرما
اندیشه ای بیش نبود
در بستری سرد
که تراوش شد از مدار ذهن
از بخت بد ای دل خوش
وقت رفتن شد
تولدت مبارک
کودک بی نشانی
ارام و اهسته مغموم انواری که می رقصانند تیرگی را
ظلمات
در سکوتت با من سخن مگو
بگذار بخوابد فاطمه
هلهله ی وسوسه انگیز ستارگانت
اغوش ها های دخترکیست در بستر مهتاب خفته
خفته به اتنظار بوسه ای از خدا
کاش بارن ببارد
خیس کند شب را
بغض امان این های های است و اشک چادر حریراندوه صورتم
صورتی لبانم را ضریح طلایی دردهایت کشیدم
من نقاش خوبی نبودم از خواب پریدم
....جبران خلیل جبران.....
بهمن 1387
آذر 1387
آبان 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
دی 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
