سجاده , باز ,
با من
با دعا
با خودا ...با یک اتفاق
گره می خورم باز با خدا,
همین نزدیکیها
با من
با دعا
با خودا ...با یک اتفاق
گره می خورم باز با خدا,
همین نزدیکیها
...........................
کاغذ سپید و
من سیاه و
دستانم خالیست
بی هیچ کلمه ای ٫حتی امید ...
یا عددی ٫از روز شمار تاریخ ٫ که ورق بزند مرا
چنین سالی ٫ ماهی ٫ روزی
سقط شدم
از دل آسمان
روی٫ عقربه٫ بزرگ ساعت دیواری
درست زمانی که
زمین
جوانه زایید
+نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت14:48توسط مریم قاسمی |
درباره من
زمانی که دست زندگی سنگین و شب بی ترانه است هنگام عشق و اعتماد است و دست زندگی چه سبک می شود و شب چه پر ترانه انگاه که به همه عشق می ورزیم و اعتماد داریم انگاه همه چیز سبک تر می شود و ترانه ها از میان تاریکی بر می خیزند
....جبران خلیل جبران.....
....جبران خلیل جبران.....
منوي اصلي
نويسندگان
آرشيو نوشته ها
مرداد 1388
بهمن 1387
آذر 1387
آبان 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
دی 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
بهمن 1387
آذر 1387
آبان 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
دی 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
پيوندها
