وبرای دلتنگی امروز بهانه به انتظاری تعبیر شد
دلم که تنگ شد مداد بهانه کاغذ گرفت و یک مشت حرفهای خط خطی من بهانه شدم برای شاعرانه ترین ترانه جانماز و قبله ترمه دوزی...
به معصومیت دخترکی نه ساله
خدا چشم هایم را از پشت گرفته
و پنهان شده لا به لا ی کودکی ام
اینجا سه نقطه . . .
کمی سکوت
کمی غم میان حرفهایی نگفته
شیرینی روزهای بچه گانه میان جاده بهشت وجهنم ...
وخدا . . . گم شدبرای دخترک
در همان حوالی همان روزها
تار وپود ی به نقش جانماز و قبله ترمه دوزی
+نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان 1387ساعت8:32توسط مریم قاسمی |


